چشمان زنان

کسی به فکر دریا نیست
کسی به فکر ماهیها نیست
کسی نمی خواهد
باور کند که قلب فائزه از دوری شادی ورم کرده است
که ذهن حسین و جواد پر از منشور است
و خانه آرام آرام دارد از جورابهای چرک پر می شود
و حس آشپزخانه
مثل بوی شنبلیله
چیزی مجردست که در انزوای فمینیسم بومی مان خشکیده است

ادامه مطلب

فردا یکشنبه از ساعت سه بعدازظهر به بعد ما در آژکا برنامه داریم. برگزارکننده ی این برنامه کمیته ی دفاع از آزادی ها است.
در بخش اول برنامه، خانم برنیس دوبوا در مورد " لائیسیته تضمینی برای زنان در برابر افراطی گری مذهبی" سخنرانی می کنند.
در قسمت دوم برنامه، من و دوستان هنرمند فرانسوی بخشهایی از جمهوری سکوت را که به فرانسه ترجمه کرده ام به فارسی و فرانسه برای حاضران در جلسه میخوانیم. شارلوت رنو، زیبا کاظمی است و دیگری مارتین لوریگه، زنی با کابوسهایش یا نجواهای مرا می خوانند. مرد جوانتر، جیلداس برتولو است و آن دیگری ژان لویی ویتراک، آنها به تناوب بخش های دیگر را خواهند خواند. همگی با هم این بخش را با برقراری جمهوری قلم به پایان خواهیم رساند.

پس ار تنفس، در بخش نهایی برنامه، خانم مهناز متین، پزشک، نویسنده، پژوهشگر و فعال زنان درباره "جنبش زنان و جریان اصلاحات در ایران : مروری بر پیامد های یک تحجر" سخنرانی می کنند.
در کنار این برنامه نمایشگاهی از آثار نقاشی چند دختر جوان نیز برگزار شده است.

Le Comité de Défense des Libertés, vous invite à un débat public et une exposition des oeuvres des artistes iraniennes


Dimanche 18 mars 2007 de 15 h à 19 heures

Intervenantes:

1/ Face aux extrémismes religieux, la Laïcité, une garantie pour les femmes
Bernice Dubois, Ancienne Secrétaire Générale de la Coordination française pour le Lobby Européen des Femmes (C.L.E.F.)

2/ Relecture des poèmes de «La République du Silence» de Mahasti Shahrokhi (Romancière, poète, critique de théâtre et prix littéraires) par Charlotte renault, Martine Loriguet, Jean louis Vitrac et Gildas Bertholot en français et Mahasti Shahrokhi en persane

3/ Le mouvement des femmes et le courant réformiste en Iran : Relecture d’une expérience dans ses conséquences.
Mahnaz Matine, Médecin, écrivaine, chercheuse et militante féministe

AGECA - 177, rue de Charonne 75011 Paris - Métro : Alexandre Dumas

جسمٍ زن، کالا نیست، نه فروشی است، نه تصاحب کردنی
جسمٍ من متعلق به من است، نه مال امام است و نه مال طلبه و نه مال کشیش
زن، با زنان همبستگی داشته باش، وقتی رنج زن دیگری را می بینی، او را تنها نگذار!

از تظاهرات زنان فرانسوی در پاریس فقط این سه شعار را یادم مانده است. شعارهایی که کمتر تکرار شد را کاملاً یادم نیست. البته شعارهای بسیاری بر علیه جنگ و بر علیه نژادگرایی و بر علیه تبعیضات حقوقی (حالا چه حقوق به معنای دستمزد و چه معنای رعایت حقوق معنوی) هم داده شد. زنها اکثرشان چهل سال به بالا بودند. زنانی که از نسل فعال سالهای شصت میلادی و اوج فمینیسم در اروپا بودند اکثریت گروه راه پیمایان را تشکیل می دادند، البته مردان بسیاری هم از گروه های سیاسی در کنارشان گام برمی داشتند. اکثراً جماعت راه پیمایان، چه زن و چه مرد به نظر می رسید که از فعالان گروه های سیاسی چپ باشند. همان چنان که در کنارشان گام برمی داشتم سئوالات بسیاری در ذهنم نقش می بست؛ سئوالاتی که گاهی پاسخ خود را به سرعت می یافت.
راستی این فمینیست پاستویزه ساخت ایران دیگر چه صیغه ای است؟ مگر می شود فمینیست بود و بی بو و بی خاصیت و بی خطر و بی بخار هم بود؟ مگر می شود زن بود و به عدالت اجتماعی و رنج بشریت فکر نکرد و فمینیست هم بود؟ می شود فمینیست بود و مخالف جنگ نبود؟ و شعار ضد جنگ نداد؟ می شود زن بود و علیه حجاب هوار نزد و علیه صیغه شدن جیغ نکشید و علیه نصف ارثیه ساکت ماند و علیه قانون بی حقی شورش نکرد و رفت و دم مجلس سرود "یار دبستانی" خواند و فقط برای "یار دبستانی" خود گریه کرد و برای آزادی "یار دبستانی" خود قشقرق به پا انداخت و فقط من و من و من و من و دوستان من؟ و بقیه زنانی که در این سالها غیر قانونی دستگیر و زندانی شدند و شکنجه شدند و اعدام شدند، راستی آنها را یادتان هست؟ آنها زن نبودند؟ آنها اسیر نشدند؟ آنها انسان نبودند؟ آنها فعال نبودند؟
صف تظاهرات از خیانانهای مختلف عبور می کرد و گاهی از پنجره ای پیرزنی با موهای سپید می دیدیم که دست می زند. موهایش مثل برف سپید است. صورت سپیدش پر از چروک است. پایش را ندارد پایین بیاید. نا ندارد راه برود ولی از همان پنجره و فقط یک دست به هم کوبیدن ساده، شوری در میان جمعیت دلمرده بر پا می اندازد و یک دفعه هلهله و فریاد! همه از پیرزن سپیدموی کنار پنجره نیرو می گیرند. همه برایش دست می زنند. حتماً پایان جنگ جهانی را از پنجره دیده است و به خیابان دویده است و کنار مردم و سربازانی که به وطن بازمی گردند تا دیروقت در خیابان رقصیده است. موهایش برفی است و چشمانش پر فروغ و قلبش زنده و جوان. هنوز کنار پنجره است و هنوز دست می زند.
جوانانی، چه زن و چه مرد، هم بودند که برعلیه تبعیض و نژادپرستی و روسپیگری و خشونت جنسی و تجاوز شعار دادند. خوشبختانه هوا بهاری بود و باران نبارید. از میان تراکتهایی که پخش شد اعتراضاتی علیه کلیشه های جنسی جامعه پدرسالار در همه ی ابعادش بود. از اعتراض به نوع لباس زنانه و مردانه و یونیفرم پسران و دختران و یا اعتراض به اندازه ی مو. اعتراض به تبلیغات سکسی و کلیشه های جنسی و در نتیجه وظایف و نقش های کلیشه ای زن و مرد نیز بخشی از شعارها و تراکتها را تشکیل می داد. اعتراض به نحوه ی ارائه بدن زن به عنوان شیئ جنسی برای فروش اتومبیل و تلفن موبایل و شکلات و ماست و غیره.
تراکت ها را نگاه می کنم: از میان تراکتها یکی شان مربوط به گروه "ضد پدرسالار" بود که علیه کلیشه های جنسیتی مبارزه می کرد. مثلاً یکی از کلیشه های سنتی این است که در زمان تولد پزشک می آید و اعلام می کند که نوزاد دختر بود یا پسر؟ و با این پاسخ، جامعه از همان ابتدای تولد به دو بخش مونث و مذکر تقسیم می شود. قالب های سنتی مانند پسر و دختر و یا زندگی زوج در برابر افراد مجرد، باید شکسته شود. این برچسب های جنسیتی در سنین بالاتر به صورت فرمولهای پرسش نامه ای خود را نشان می دهد. چرا باید بنویسیم از چه جنسی هستیم و زندگی خصوصی مان چیست؟ به بقیه چه مربوط است؟ یعنی هر جا برویم اینها را از ما می پرسند: دوشیزه اید یا بانو؟ خانم اید یا آقا؟ مجرد اید یا متاهل؟ بیوه اید یا مطلقه؟
این کلمات باید از روی پرسش نامه ها برداشته شود. شالوده ی باورهای سنتی باید در هم شکسته شود. اینکه فکر نکنیم اگر در خانه بمانیم در امنیت هستیم و ماندن در خیابان ترسناک است. این که فکر نکنیم همیشه باید رهبری و یا رئیسی و یا آقا بالاسری در خانواده باید وجود داشته باشد تا چرخ جهان بگردد. نگاه کمیسیون ضدپدرسالاری برایم جالب بود.
گروه دیگر، گروه تازه بنیاد "هنوز فمینیست" بود. این گروه در هشت مارس 2001 بوجود آمده و در ابتدای تراکتٍ خودٍ حداقل بیست دلیل برای این که هنوز فمینیست هستند ارائه داده بود.
هنوز فمینیست هستم چون:
1- چون ما دنیایی در عدالت و صلح می خواهیم، دنیای مناسب برای رعایت شایستگی های انسانی.
2- چون می خواهیم زنان و مردان به صورت مناسبی در برابر قانون با هم یکسان باشند و این برابری قانونی در موردشان به اجرا درآید.
3- چون دو سوم جمعیت بیسوادان جهان را زنان و دختران تشکیل می دهند.
4- برای این که 99% زمینهای کشاورزی از آن مردان است ولی 70% تولیدکنندگان زنان هستند و همین 70% فقیرترین افراد جهان را تشکیل می دهند.
5- برای این که 84% سیاستمداران مرداند و برای اینکه زنان نیم بیشتر جمعیت شرکت کننده....
وقت ترجمه حداقل همان بیست دلیل را ندارم ولی کلمات "بنوا گرولت" را برایتان می نویسم: "فمینیسم هرگز کسی را نکشته است در حالی که مردسالاری هر روز عده ای را نابود می کند."
بخشی از این گروه، افراد بسیار متعهدی هستند که بر علیه تبلیغات جنسیتی در سراسر جهان مبارزه می کنند.
دیگر بس است! زن را تا این حد تحقیر نکنید که مدام برای فروش کالاهایتان پوست شکلاتی این و سینه های پر شیر آن دیگری و کپل این یکی را نشان ندهید. دنیای تبلیغات مختار نیست که از تن زن برای معامله و فروش کالای خود استفاده کند. زن را تا این حد بی ارزش و غیرانسانی نکنید!
بله سکسوالیته خوب است ولی دیالوگ جنسی بر اساس تمنا و میل افراد است و حرمت انسانی بایست رعایت گردد. دنیای تبلیغات نباید از کلیشه های جنسی برای تکرار رفتارهای مردسالارانه استفاده کند. جنسیت گرایی همه جا هست و برابری هیچ جا نیست.
تراکت سوم مربوط به گروه "پلنگ صورتی" بود و تاکیدش برای برابری قانونی و حقوقی همجنسگرایان و تلاشش در برداشتن موانع حقوقی و اداری از سر راه آنان.
خواسته هایشان؟ - ازدواج قانونی، سهولت تغییر اوراق هویت در مورد ترانسکسوئل ها پس از عمل تغییر جنسیت و درخواست کمکهای پزشکی لازم و بیمه و غیره ...
به امید روزهای بهتر برای همه/ مهستی شاهرخی
__________________________________

کمیته دفاع از آزادی ها، به مناسبت 8 مارس سالروز جهانی زن از شما دعوت میکند


Le Comité de Défense des Libertés,
vous invite à un débat public et une exposition des oeuvres des artistes iraniennes

جلسه بحث و گفتگو
Dimanche 18 mars 2007
15 h à 19 heures تاریخ : یکشنبه 18مارس 2007
ساعت 15 تا 19

طراحان بحث

Intervenantes

Face aux extrémismes religieux, la Laïcité, une garantie pour les femmes
لائیسیته تضمینی برای زنان در برابر افراطی گری مذهبی Bernice Dubois
Ancienne Secrétaire Générale de la Coordination française pour le Lobby Européen des Femmes (C.L.E.F.)

مهستی شاهرخی
داستان نويس، شاعرو منتقد تئاتر – برنده جایزه ادبی
شعر خوانی
Relecture des poèmes de «La République du Silence» de Mahasti Shahrokhi par les comédiens du théâtre et la poète.
Mahasti Shahrokhi
Romancière, poète, critique de théâtre et prix littéraires

مهناز متین
پزشک، نویسنده، پژوهشگر وفعال زنان
جنبش زنان و جریان اصلاحات در ایران : مروری بر پیامد های یک تجربه
Le mouvement des femmes et le courant réformiste en Iran : Relecture d’une expérience dans ses conséquences.
Mahnaz Matine
Médecin, écrivaine, chercheuse et militante féministe

AGECA - 177, rue de Charonne 75011 Paris - Métro : Alexandre Dumas
_________________________________________________

برنامه فوق العاده
ماریا اِل کارمن
عضو سندیکای معلمان مکزیک و سخنگوی رسمی مجلس خلقی "اوآخاکا"
نگاهی به دلایل قیام "اوآکاخا" در مکزیک
لطفا توجه کنید: این برنامه زودتر از وقت معمول برگذار می شود
***
پنجشنبه 8 مارس ساعت 20 به وقت اروپای مرکزی
زنده باد 8 مارس روز جهانی زن
نسترن موسوی
مروری بر مراسم 8 مارس در ایران (بعد از سال 1360)
***

http://www.etehadesocialistha.com/

برنامه های آینده اتاق اتحاد سوسیالیست ها در پالتک

PalTalk _ category: Asia/Africa/Australia _
>> subcategory: persian>>Iran >>Iran_ettehad-e Socialisthaa

گزارش وقايع کپنهاگ،  رزا روشن- 5 مارس 2007

 

اين نبرد را برديد، اما جنگ را خواهيد باخت!

حمله نیروهای نظامی دانمارک به خانه جوانان (آتونوم)، تهاجم به فضاهای آزاد شده، همبستگي نیروهای ضد فاشيست- ضد کاپیتالیسم، آتونوم ها و حمايت شهروندان از خانه جوانان، شورش عليه گلوباليزاسيون، آماده سازی پليس و نيروهای امنيتي برای سرکوب اعتراضات عليه ملاقات سران 8 کشور در آلمان .

<!--[if !vml]--><!--[endif]-->

 

در روز اول مارس 2007 بزرگترین مرکز آتونومهای اروپا در دانمارک در شهر کپنهاک توسط نيروهای ضد ترور، پلیس و نیروهای انتظامی دانمارک اشغال شد. در دو سال گذشته دولت مکررا برای تسخیر این ساختمان تلاش کرد ولی هر بار با اعتراضات مردم مواجه شد. در سه ماه گذشته کلکتيوی بيش از 100 نفر از کشورهای مختلف از خانه جوانان محافظت ميکرد و توانست عليه دسیسه های دولت و تسخير آن مقاومت کنند. لازم به ذکر است که اين ساختمان که صد سال پيش ساخته شد و متعلق به فرقه فادر هست (aderhuset) از سال 1981مصادره و به اشغال جوانان در آمد. پلیس ضد شورش ساعت 7 صبح از طریق 2 هلیکوپترکماندوهای ضد ترورش را روی  پشت بام خانه جوانان پياده کرد. همزمان کماندو های ضد ترور که بروی جرثقيل از طريق شکاندن پنجره ها وارد ساختمان شدند. آنها همه جوانان متحصن در اين مرکز را دستگير کردند. این خانه جوانان در شهر کپنهاک نیروی مبارز ورزیده دارد که در مواقع ضروری همواره کمک نیروهای آنتی فاشیست و ضد سيستم در سراسر اروپا بود. به همين دليل پس از حمله نيروهای پليس و دستگيری جوانان برای همبستگي با فعالين اين مرکز در کل اروپا اکسيون هايي انجام شد. شهر های   گوتينگن ، ماربورگ، وين، پست دام، لايپسيگ، کلن، هانور، وايمار، هامبورگ، کارز روهه، برلين برمن، اسلو ، استکهلم، و گوته بورگ اولين شهرهايي بودند که درهمان روز اشغال خانه جوانان اعتراض کردند. در خود شهر کپنهاگ عده زيادی پس ازحمله نیروهای ويژه و دستگیری تحصن کنندگان، جوانان همراه با آتونومها و مخالفين بستن خانه به خیابان آمدند و با ايجاد باريکادهای خياباني مانع پيشروی بيشتر پليس  شدند. باريکاد های خياباني در جلوی رستوران زنجيره ای مک دونالد  به دليل راندن ميني بوس های پليس بسوی تظاهر کنندگان و زير گرفتن و زخمي کردن عده اي از تظاهر کنندگان اگرچه رعب و وحشت ايجاد کردند، اما نتوانستند راهشان را باز کنند و عقب نشستند.

در زیر  کلیپ نمایش این اعتراضات و درگیری ها را می بینید.

 

http://politiken.dk/poltv/?ExtID=1349

 

در اعتراض به خشونت بيش از حد پليس با تظاهر کنندگان در بيشتر خيابانها باريکادهای آتش ايجاد شد.

همچنين در اعتراض به زندان انداختن متحصنان و جوانان در بسياری از کشورهای اروپايي و حتي در ترکيه و چند کشور غير اروپايي ديگر جوانان به سفارت خانه های دانمارک بمب رنگ پرتاب کردند. در اکثر شهرهای آلمان نیروهای آنتی فاشیست، آتونوم و جوانان دست به اعتراضات گسترده ای زدند  و آنهايي که توانستند خود را با وجود کنترل شديد مرز دانمارک  به کپنهاگ برسانند در اعتراضات جوانان شرکت کردند.  تاکنون تعداد زيادی دستگير و زخمي شدند. اين اعتراضات در زمان نوشتن مطلب همچنان ادامه دارد و نیروهای آنتی فاشیست- کاپيتاليست اروپائی اعتراض خود را با شکستن شیشه های مراکز دولتی و امنیتی ادامه ميدهند. خیابانهای اطراف این مرکز کماکان صحنه درگیری میان نیروی پلیس ویژه و نیروهای آنتی فاشیست، جوانان و آتونوم ها است. مراکز ديگری نيز مانند آ ب س (بلوک آنارشيست ها) و مدرسه آزاد و .... تاکنون آماج حمله پليس است.

 حجم استفاده از گاز برای پراکنده کردن تظاهر کنندگان بسيار زياد بود بطوری که بسياری در حال خفگی بروی آسفالت خيابان افتادند. پس از استفاده گسترده از گاز توسط پليس مردم بيشتری برای اعتراض به پليس با آتونوم ها همبستگي فعال کردند. در گوشه و کنار باريکادها عکس پليس در حال سنگ پراکني عليه تظاهر کنندگان گرفته و پخش شد. بر آورد ضرردولت (با اعلام خودشان) در بستن خانه جوانان  7.5 ميليون کرون ميباشد.

در زیر کلیپ نمایش این اعتراضات و درگیری ها را می بینید.

 

http://www.youtube.com/watch?v=QE23PKxlrKg&mode=related&search

 

کلیپ های دیگر هم در همین وب سایت می باشد.

تاکنون بيش از 600 نفر دستگير شدند.  و احتمالا بدون ادامه اعتراض و حمايت بين المللي به حبس طولاني محکوم خواهند شد. دوشنبه 5 مارس کارگراني با صورت های پوشيده برای خراب کردن کامل خانه جوانان بکار گرفته شدند. خانه جوانان در اغلب کشورهای اروپا کلکتيو ضد سرمايه داری و همزمان شکلي از زندگي آلترناتيو در مقابل جهان پلاستيکی کنوني است.

مطلب برگرفته از گزارشات ايندی مديا و همچنين از متن های اعضای خانه جوانان و وبلاگها ميباشد.

برای اطلاع بيشتر به وب سايت های زير مراجعه کنيد.

http://www.indymedia.dk/

 

http://modkraft.dk/

 

 

http://www.indymedia.org.uk/

ستم بر زن موقوف!

8 مارس روز جهانی زن است. تعیین یک روز بعنوان روز زن ضروری شده است، زیرا نظام مردسالار و زن ستیز بر دنیا حاکم است. زنان از حقوق برابر محرومند، بمثابه شهروند درجه دوم شناخته میشوند و خشونت علیه زنان، بخاطر جنسیت شان یکی از خصلت های زشت و کریه جامعه مدرن است.

مبارزه برای برابری زن و مرد و علیه ستمکشی زن به قدمت نظام مردسالار است. این مبارزات بهبود ها و اصلاحات قابل توجه ای در بخشی از جهان به نفع زنان ایجاد کرده است. اما متاسفانه در بخش دیگر جهان زنان هنوز از نظر حقوقی در قرون وسطی زندگی میکنند. بویژه در کشورهایی که اسلام بر آن حکم میراند زنان حتی بعنوان شهروندان درجه دوم نیز برسمیت شناخته نمیشوند. در ایران زنان از بسیاری حقوق محرومند. بنا به قوانین، ارزشها، سنن و ایدئولوژی حاکم، زنان حکم برده و عبید مرد را دارند. خشونت و ستم علیه زنان بیداد میکند. محرومیت و محدودیت بر زندگی آنها حتی در عرصه های خصوصی، مانند عشق و ازدواج همچون زنجیرهایی محکم قرار داده شده است. حجاب اجباری و آپارتاید جنسی زنان را به اسارت درآورده است. قوانین قصاص و سنگسار جامعه را به عصر برده داری رجعت داده است.

اما این تنها خصوصیت جامعه ایران نیست. مقاومت عظیم، اجتماعی و گسترده یکی دیگر از خصوصیت های بارز جامعه است. جنبش آزادی زن جنبشی عظیم و اجتماعی است. موقعیت دوفاکتو و واقعی زنان از موقعیت رسمی و حقوقی آنها به مراتب بالاتر است. زنان حاضر نشده اند این بردگی و عبودیت را بپذیرند. بخصوص نسل جوان با قامتی استوار و سرسختی بی نظیر این محرومیت ها و محدودیت ها را به مصاف طلبیده است. اکثریت عظیم زنان خواهان برابری و آزادی اند. خواهان دستیابی به استقلال اقتصادی، آزادی انتخاب، چه انتخاب پوشش و چه انتخاب زندگی و سرنوشت خود هستند. زنان خود را موجوداتی برابر با مردان میدانند و حاضر نیستند این موقعیت فرودست را تحمل کنند. از همین رو است که ما شاهد یک تنش دائمی، بعضا پنهان و بعضا آشکار و فزاینده میان نظام حاکم و جامعه بر سر موقعیت زن هستیم.

روز 8 مارس روزی است که جنبش آزادی زن به جامعه اعلام میکند که "ستم بر زن موقوف!" اعلام میکند که "معیار آزادی جامعه آزادی زنان است"، اعلام میکند که "تا زنان آزاد نباشند، جامعه آزاد نخواهد بود". 8 مارس یک روز مهم برای جنبش آزادیخواهانه و برابری طلبانه بین المللی است. در این روز جنبش آزادی زن اعلام میکند که تا رسیدن به آزادی و برابری از پای نخواهد نشست. این جنبش فقط متعلق به زنان نیست. این جنبش متعلق به تمامی انسان های آزادیخواه و برابری طلب است.

به مناسبت 8 مارس جنبش آزادی زن مطالبات زیررا اعلام میکند:

1- لغو کلیه قوانینی که نسبت به زنان در عرصه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی تبعیض قائل میشود.

2- برخورداری از برابری کامل حقوق با مردان در کلیه عرصه های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی

3- برابری کامل حقوق در عرصه خانواده، ازدواج، طلاق، حضانت و سرپرستی اطفال و ارث

4- آزادی پوشش

5- لغو آپارتاید جنسی

6- حق شرکت برابر در امور ورزشی و مسابقات ورزشی داخلی و بین المللی

7- مبارزه جدی با خشونت علیه زنان، اعم از دولتی و خانوادگی

8- ما قاطعانه اعلام می کنیم: ما جنگ نمی خواهیم, ما بمب اتم نمی خواهیم.

ما تلاش میکنیم که میتینگ ها و تجمعات وسیعی را با شعارهای "ستم بر زن موقوف"، "آزادی پوشش"، "لغو آپارتاید جنسی"، "زنده باد آزادی زن"، "آزادی و برابری" و "بدون آزادی زن جامعه آزاد نخواهد شد" برگزار کنیم. ما از کلیه انسان هایی که مخالف ستمکشی زن هستند دعوت میکنیم که در برگزاری هر چه باشکوه تر این روز گرد هم آئیم.

ستم بر زن موقوف!
نه به حجاب!
نه به آپارتاید جنسی!
زنده باد آزادی زن!

http://8march. blogfa.com/

8march2007@gmail.com

بزرگداشت روز جهانی زن و همبستگی با مبارزات زنان
========================================

آه زنان ِ سرزمين ِ انتظار ،
نور افشا نان ِ خسته ناپذير ِ
دالانهای دشت...
ببارانيد به اقيانوس ِ ذهنها،
قطرات ِ اطلسهای رويش ِ سبز را
دستان ِ من همچنان
در ِخلقتهای بی پايان
می رويند

ـ شعر خوانی شهلا آقا پور و با نگاهی به آثار هنری او
شاعر، نقاش، مجسمه ساز و مدرس هنر
- گزارش نماينده عفو بين الملل در رابطه با روز جهانی زن
ـ ترانه سرود با اجرای خانم ويدا
ـ نمايش اثار هنری خانم بهبوده نعيمی
ـ نمايش فيلم کوتاه دررابطه با زنان در بازارکارايران
ـ اجرای موزيک زنده سنتور عليرضا. سازهای کوبه جعفر اميری
و برنامه های هنری فرهنگی

اين برنامه با همکاری خانه هنر و عفو بين الملل هلند سازماندهی گرديده است.

زمان: یکشنبه ۴ مارچ ۲۰۰۷، از ساعت ۱ بعد ازظهر
مکان: Phoenixstraat 66 Delft . Delftstede Zalencentrum Delft
ورود برای همگان ازاد است.
-------------------------------------------------------
Association of Iranian students in the Netherlands
Postbus 573, 2600 AN Delft- NL
www.studentfile.org
E-mail: info@studentfile.org

8 مارس2007 روز جهانی زن همراه، همدل و هم صدا، خلق جهانی نو را فریاد کنیم !



آیا صدای فریاد زنان عراقی را از وحشت قتل ناموسی توسط جریانات اسلامی و یا تجاوز سربازان تجاوزگر آمریکایی و انگلیسی می شنوید؟

آیا صدای اعتراض زنان در افغانستان را که تن و جانشان جولانگاه رقابت های طالبان و سایر جریانات اسلامی، دول اشغالگر غربی و دست نشاندگان آنان شده است می شنوید؟

آیا صدای فریاد آن زن ایرانی که با درد شلاق و حجاب اجباری بر تن در آستانه سنگسار است را می شنوید؟

آیا صدای اعتراض زنان آمریکا که هر 6 ثانیه یکی از خواهرانشان قربانی تجاوز جنسی است را می شنوید؟

آیا شاهد افزایش روزانه تعداد زنان قربانی خشونت های مردسالارانه در کشورهای اروپایی هستید؟

مسببن سرکوب و فرودستی زنان در یک سو قدرت های امپریالیستی مردسالارند که جنگ های تجاوزگرانه خود را تحت نام ما "زنان" و "حقوق بشر" برای مردم منطقه مشروعیت می بخشند و از سوی دیگر مرتجعین بنیادگرای اسلامی که زنان را به برده مبدل کرده اند.

قتل هزاران زن و کودک در افغانستان و عراق توسط بمب های خوشه ای ناپالم و فسفری، تجاوز سربازان آمریکایی به زنان عراقی، تدوین قانون اساسی ضد زن اسلامی توسط جریانات بنیادگرای اسلامی با کمک مشاوران آمریکایی و سایر دول غربی در عراق و افغانستان گوشه ای از "آزاد سازی" زنان به سبک امپریالیستها ست. از سوی دیگر جریانات مرتجع اسلامی از طریق برنامه سیاسی شان در حال تشدید و گسترش سرکوب و فرودستی زنان هستند. قوانین نابرابر و مجازات های اسلامی علیه زنان و حجاب اجباری در ایران فشرده قدرت مردانه اسلامی است. تجاوز و قتل زنان و دختران در افغانستان نماد قدرت جریانات جنگ سالار و مرتجع اسلامی است.



همه این وقایع به ما زنان می آموزد که هر راه حلی جهت رهایی و آزادی زنان در چهارچوب ساختار کنونی حاکم بر جهان همانقدر کاذب است که جستجوی رهایی زنان در چهارچوب ایدئولوژی های مذهبی از جمله اسلام.

ما زنان در ادامه راهی که سال گذشته آغاز کردیم، به دنبال ساختن جهانی هستیم بر پایه قدرت و مشارکت تمامی انسانهایی که سودی در دوام نظام های متکی بر ستم و استثمار ندارند. ما خواستار جهانی هستیم که در آن ناقص سازی جنسی زنان نه یک سنت بلکه یک جنایت محسوب شود. هیچ دختر خردسالی به « حجله » تجاوز نرود؛ هیچ زنی به بهانه « ناموس مرد » به قتل نرسد؛ هیچ زن و دختری برای خلاصی از شر خشونت مردسالاری خودکشی و خود سوزی نکند؛ هیچ زنی به جرم دوست داشتن و یا رابطه جنسی مجازات و سنگسار نشود؛ جهانی که همجنس خواهی را یک جرم و ناهنجاری تلقی نکند؛ هویت زنان با همسر و مادر بودنشان تعیین نشود. کسی نتواند زنان را به اجبار درآشپزخانه و اندرونی حبس کند و آنان را از مشارکت در تولید اجتماعی و فعالیت های سیاسی محروم کند؛ زنان مالک و صاحب اختیار بدن خود باشند و بتوانند برای بچه دار شدن و یا نشدن، خود تصمیم بگیرند، جهانی که برابری زنان با مردان را در تمامی عرصه ها تامین کند.

این ها جلوه هائی از افق رهائی ماست، که باید در دسترس میلیونها زن ستمدیده قرار گیرد. افقی که به ما امید می دهد، امیدی که به ما شجاعت و قدرت می بخشد تا بتوانیم با مبارزات اگاهانه خود آینده ای فارغ از هرگونه ستم و استثمار جنسی و طبقاتی را خلق کنیم.



زنان ومردان آزادیخواه!

روز 8 مارس 2007 با پیام "نه به ارتجاع، نه به امپریالیسم، ما در حال خلق جهانی دیگر هستیم!" گام هایمان را متحد و صفوفمان را گسترده کنیم. پرچم رهایی زنان در جهان کنونی مرزی روشن بین همه ستمدیدگان جهان و مرتجعین رنگارنگ امپریالیستی و بنیادگرای اسلامی است

قرار ما: 8 مارس 2007

مکان : دن هاگ – هلند ایستگاه مرکزی - مالی فلد

زمان: پنج شنبه ساعت 11:00

کارزار مبارزه برای لغو کلیه قوانین نابرابر و مجازات های اسلامی علیه زنان

ژانویه 2007



Karzar2005@yahoo.com

www.karzar-zanan.com

نه به جمهوری اسلامی ایران ، نه به امپریالیسم ، ما در حال خلق جهانی دیگر هستیم!



بدنبال اطلاعیه کارزارزنان که در تاریخ 9 ژانویه 2007 منتشر گردید ما فعالین کارزار زنان در انگلیس در تدارک برگزاری تظاهراتی به مناسبت روز جهانی زن در روز شنبه 3 مارس در لندن هستیم. " کارزار مبارزه برای لغوکلیه قوانین نابرابر و مجازات های اسلامی علیه زنان" کار خود را در سال 2005 آغاز کرد و در ماه مارس 2006 با تدارک و برگزاری یک راهپیمایی پنج روزه از آلمان به هلند و برگزاری تظاهرات گسترده در شهر لاهه در روز 8 مارس تولد افقی تازه در تاریخ جنبش زنان ایرانی را نوید داد. این حرکت بی نظیر در عین حال ورق مهمی را در مبارزه بر علیه جمهوری اسلامی از یک سو و مبارزه بر علیه سیاست های جنگ افروزانه نیروهای امپریالیستی از سوی دیگر گشود. کارزار زنان موفق شد پرچمدارنخستین مبارزه رادیکال و سازمان یافته با حضور تشکل ها و افراد از طیف های سیاسی و نظری متنوع و از کشورهای گوناگون جهت لغو کلیه قوانین نابرابر و مجازات های اسلامی علیه زنان گردد و پختگی سیاسی نوینی را درطرح موثرشعارنه به جمهوری اسلامی نه به امپریالیسم به نمایش گذارد و نشان دهد که زنان ایرانی، عراقی و افغانی برای گرفتن حقوق برابر با مردان و مبارزه با ستم و استثمار جنسی بر علیه زنان باید در مسیر مبارزه برای سرنگونی حکومت ها و نیروهای ارتجاعی- اسلامی از یک سو و مبارزه با نیروهای اشغالگر امپریالیستی از سوی دیگر حرکت کنند. کارزار زنان همچنین موفق شده است حمایت فعال زنان فمینیست از کشورهای گوناگون از جمله عراق، افعانستان، هندوستان، آمریکا و کشورهای اروپایی را جلب نماید.

امسال نیز کارزار زنان با اتکا به دستاورد با ارزش سال پیش و نیرویی سازمان یافته تر در تدارک تظاهراتی در شهر دن هاگ (لاهه) درکشور هلند در روز 8 مارس می باشد. در کنار راهپیمایی روز 8 مارس، کارزار زنان همزمان در تدارک برگزاری آکسیونهای اعتراضی در اروپا و کانادا روز 3 مارس نیز فعالیت می کند.

کارزار زنان در رویارویی با بی حقوقی و ستم فزاینده بر زنان عراقی و افغانی مبارزه خود را جدا از مبارزه این زنان نمی داند و ازآنان که ستم و استثمار زنان ایرانی، عراقی و افغانی را بر نمی تابند دعوت می کند تا درروزشنبه 3 مارس 2007 صدای اعتراض خود را بر علیه دموکراسی برای زنان به سبک امپریالیزم وسرکوب خشن زنان به وسیله حکومت های ارتجاعی-دینی منطقه بلند کنند و خلق جهانی دیگررا بطلبند.


فعالین کارزارزنان در انگلستان



محل تجمع: مقابل ساختمان بی بی سی ( بوش هاوس)

BBC, Bush House, Strand WC2B 4PH

نزدیکترین ایستگاه آندرگراند Holborn(Piccadilly and Central line)

زمان: شنبه 3 مارس 2007 ساعت 12 ظهر

مسیر راه پیمایی : راه پیمایی از روبروی ساختمان بی بی سی آغاز شده و در مقابل سفارت جمهوری اسلامی به پایان خواهد رسید.

سازمانها و افرادی که تاکنون حمایت خود را اعلام کرده اند :

- حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

- ابتکار جنبش دمکراتیک زنان در انگلستان ( ترکیه – شمال کردستان)

- جنبش مقاومت خلق های جهان – انگلستان

- سازمان رهائی زن – انگلستان

- سازمان آزادی زن درعراق – انگلستان

- ریتم مقاومت

- اتحاد برای آزادی کارگران (AWL) – انگلستان

- سازمان سراسری پناهندگان ایرانی ( بیمرز)

- پروفسور بریژیت فاولر

- سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) - لندن

- اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران – بخش انگلستان

- دنیای بدون مرز – انگلستان

برای اگاهی بیشتر از فعالیت های کارزار رنان و تظاهرات 8 مارس در شهر لاهه لطفا به سایت زیر مراجعه نمایید. www.karzar-zanan.com برای تماس با کارزار زنان: Karzar2005@yahoo.co

تظاهرات
پنجشنبه 8 مارس 2007
روز جهانی مبارزه برای حقوق زنان

Jeudi 8 Mars : Journée internationale de lutte pour les droits des femmes

Du Père-Lachaise à Bastille.

دو سالی است که ما تعدادی از زنان ایرانی مقیم پاریس در تظاهرات 8 مارس در پاریس شرکت می کنیم.

شعارهای ما :

Pour La Liberté, La Laïcité et le droit d’être femmes en Iran
Pour L´égalité de droit et l'égalité de fait;
L’égalité économique, politique, sociale...
L'égalité, c'est aussi l'égalité entre les femmes en Iran et ailleurs

Contre l'apartheid sexuel infligé aux femmes iraniennes
Contre la Lapidation, la peine de mort, la traite des femmes

لغو خشونت بر علیه زنان در محیط کار، خشونت خانگی، تجاوز، ازدواج اجباری، مثله کردن زنان، فحشا و خرید و فروش زنان، فقر، محروم کردن محروم کردن از آزادی، قتل ناموسی

محل تجمع زنان ایرانی : در ورودی اصلی Père Lachaise

به دعوت تعدادی از زنان ایرانی مقیم پاریس
ّFemmes Iraniennes Résidentes à Paris

Courriel : iraniennes.paris@laposte.net